Een passieve kabel is het eenvoudigste type USB kabel: een set draden die de twee uiteinden verbindt, zonder elektronische componenten in de connectors om het signaal te versterken of te beheren. De meeste alledaagse USB kabels, waaronder basale oplaadkabels en kortere datakabels, zijn passief.
De belangrijkste beperking van een passieve kabel is lengte bij hoge snelheid. Naarmate een kabel langer wordt, vermindert de signaalkwaliteit, dus een passieve kabel die perfect werkt voor USB 2.0 snelheden over twee meter, ondersteunt over dezelfde lengte mogelijk niet betrouwbaar USB4 op 40 Gbit/s. Dit is waarom langere, snelle kabels vaak actieve kabels zijn in plaats daarvan.
Voor opladen en alledaagse dataoverdracht over kortere lengtes is een goede passieve kabel ruimschoots voldoende en over het algemeen goedkoper dan een actief alternatief. Zie onze gids over USB kabels voor hoe je hiertussen kiest.
